کارآفرینی مفهومی است که تاکنون از دیدگاه های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است و همه بر این باورند که کارآفرینی موتور محرکه توسعه تکنولوژی و اشتغال مولد است. در حالی که در کشور ما به اشتباه این مفهوم صرفاً با اشتغال زایی مترادف شده و فقط برای حل مشکل اشتغال به سمت کارآفرینی پیش میرویم.

علاوه بر کارآفرینی فردی، در دهه های اخیر دو واژه کارآفرینی درون سازمانی و کارآفرینی شرکتی نیز در ادبیات کارآفرینی به میان آمده اند. علت رواج این مفاهیم، هماهنگی با تغییرات محیط اجتماعی و اقتصادی بوده است.

ویژگی رفتاری کارآفرینان

۱-فرصت طلبی:

فقط کارآفرین است که می تواند قاطعانه نسبت به موقعیت محیط عکس های العمل مناسب نشان داده، از فرصتها استفاده کند و یا حتی تهدیدها را به فرصت تبدیل کرده و به نفع خود و جامعه از آن بهره برداری نماید.

۲-ریسک پذیری:

کارآفرین از ریسک‌های افراطی به خاطر ترس از نرسیدن به مقصد و از کارهای معمولی و کم ریسک، به خاطر

دیر رسیدن به مقصد، گریزان است؛ بنابراین، کارهایی با ریسک متوسط برای او جذابیت بیشتری دارند.

۳-خلاقیت و نوآوری:

خلاقیت جوهره کارآفرینی است .تاروپود فرهنگ کارآفرینی از جنس خلاقیت، نوآوری و سخت کوشی بافته شده است. فرهنگ کارآفرینی بر بها دادن به خلاقیت و نوآوری استوار است .

۴-نیاز به موفقیت:

یک کارآفرین معمولا هدفهای خود را ترکیب کرده و در قالب یک هدف واحد آن را پیگیری می نماید و یا هدف‌های خود را به صورت طولی در امتداد هم قرار میدهد وکاملا توان و انگیزه خود را برای رسیدن به آن هدف‌ها
سرمایه گذاری می کند. برای تقویت انگیزه افراد، راههای مختلفی وجود دارد، امّا مهم ترین اصول در این زمینه همسویی هدف هاست

۵-شناسایی ویژگیهای رفتاری:

کارآفرینان معمولا در ریسک پذیری میانه رو هستند. آنها ترجیح می دهند بر روی مسائل و مشکلات سخت کار کنند تا اینکه آن را به شانس بسپارند .

آنها همچنین احساس می کنند که تلاش‌ها و توانایی‌هایشان بر نتایج حاصله اثر می گذارد. ویژگی دیگر این افراد این است که علاقه مند به موفقیت فردی هستند تا پاداش‌های موفقیت.