روانشناسی کارآفرینی

روانشناسی کارآفرینی

کارآفرینی مفهومی است که تاکنون از دیدگاه های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است و همه بر این باورند که کارآفرینی موتور محرکه توسعه تكنولوژی و اشتغال مولد است. در حالی که در کشور ما به اشتباه این مفهوم صرفاً با اشتغال زایی مترادف شده و فقط برای حل مشكل اشتغال به سمت کارآفرینی پیش میرویم.

علاوه بر کارآفرینی فردی، در دهه های اخیر دو واژه کارآفرینی درون سازمانی و کارآفرینی شرکتی نیز در ادبیات کارآفرینی به میان آمده اند. علت رواج این مفاهیم، هماهنگی با تغییرات محیط اجتماعی و اقتصادی بوده است.

ویژگی رفتاری کارآفرینان

1-فرصت طلبی:

فقط کارآفرین است که می تواند قاطعانه نسبت به موقعیت محیط عكس های العمل مناسب نشان داده، از فرصتها استفاده کند و یا حتی تهدیدها را به فرصت تبدیل کرده و به نفع خود و جامعه از آن بهره برداری نماید.

2-ریسك پذیری:

کارآفرین از ریسك‌های افراطی به خاطر ترس از نرسیدن به مقصد و از کارهای معمولی و کم ریسك، به خاطر

دیر رسیدن به مقصد، گریزان است؛ بنابراین، کارهایی با ریسك متوسط برای او جذابیت بیشتری دارند.

3-خلاقیت و نوآوری:

خلاقیت جوهره کارآفرینی است .تاروپود فرهنگ کارآفرینی از جنس خلاقیت، نوآوری و سخت کوشی بافته شده است. فرهنگ کارآفرینی بر بها دادن به خلاقیت و نوآوری استوار است .

4-نیاز به موفقیت:

یك کارآفرین معمولا هدفهای خود را ترکیب کرده و در قالب یك هدف واحد آن را پیگیری می نماید و یا هدف‌های خود را به صورت طولی در امتداد هم قرار میدهد وکاملا توان و انگیزه خود را برای رسیدن به آن هدف‌ها
سرمایه گذاری می کند. برای تقویت انگیزه افراد، راههای مختلفی وجود دارد، امّا مهم ترین اصول در این زمینه همسویی هدف هاست

5-شناسایی ویژگیهای رفتاری:

کارآفرینان معمولا در ریسك پذیری میانه رو هستند. آنها ترجیح می دهند بر روی مسائل و مشکلات سخت کار کنند تا اینكه آن را به شانس بسپارند .

آنها همچنین احساس می کنند که تلاش‌ها و توانایی‌هایشان بر نتایج حاصله اثر می گذارد. ویژگی دیگر این افراد این است که علاقه مند به موفقیت فردی هستند تا پاداش‌های موفقیت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.