نمودار جریان داده و تاریخچه آن

تاریخچه  DFD

تاریخچه DFD نمودارهای جریان داده در اواخر دهه 1970 رواج یافتند، که از کتاب طراحی ساختاریافته به‌وسیله پیشگامان محاسبات «Ed Yourdon  وLarry Constantine» ناشی می‌شود.

آن‌ها این مدل را بر اساس مدل‌های محاسبه «نمودار جریان داده» توسط دیوید مارتین و جرالد استرین ساختند. این طرح ابتدا در تجزیه و تحلیل کسب و کارها اعمال شد و بعد از آن در محافل تجاری محبوبیت بیشتری پیدا کرد.

نمودار جریان داده در کسب و کار چیست؟

نمودار جریان داده (DFD) جریان اطلاعات مربوط به هر فرآیند یا سیستم را ترسیم می‌کند و برای نشان دادن ورودی، خروجی‌، نقاط ذخیره‌سازی و مسیرهای بین هر مقصد، از نمادهای مشخص مانند مستطیل، دایره‌ها و پیکان‌ها، به علاوه برچسب‌های کوتاه نوشتاری استفاده می‌کند.

نمودارهای جریان داده می‌توانند از بازبینی ساده، حتی کشیده شده توسط دست، تا DFDهای عمیق و چند سطحی باشند و به تدریج در نحوه کار با داده‌ها عمیق‌تر ‌شوند.

تجزیه و تحلیل کسب و کار با نمودار جریان داده

می‌توان از آن‌ها برای تجزیه و تحلیل سیستم موجود یا مدل سازی سیستمی جدید استفاده کرد. یک DFD نیز مانند بهترین نمودارها می‌تواند به‌صورت تصویری مواردی را بیان کند که توضیح آن با کلمات دشوار است و برای معرفی اطلاعات به مخاطبان فنی و غیر فنی از توسعه‌دهنده گرفته تا مدیر عامل به کار می‌روند.

 

به همین دلیل است که DFDها پس از این همه سال همچنان محبوب هستند و همچنان برای نرم افزارها و سیستم‌های جریان داده به خوبی کار می‌کنند، اما امروزه برای تجسم نرم افزار یا سیستم‌های تعاملی، زمان واقعی یا پایگاه‌های داده‌گرا کمتر کاربرد دارند.

بخش‌های نمودار جریان داده یا DFD

نهاد خارجی: سیستمی بیرونی است که داده‌ها را ارسال یا دریافت می‌کند و با سیستم در حال نمودار سازی ارتباط برقرار می‌کند. آن‌ها منابع و مقاصد ورود یا خروج اطلاعات از سیستم هستند و ممکن است یک سازمان یا شخص خارج، یک سیستم رایانه‌ای و یا یک سیستم تجاری و کسب و کاری باشند. آن‌ها همچنین به عنوان خاتمه دهنده و منبع شناخته می‌شوند و به طور معمول در لبه‌های نمودار ترسیم می‌شوند.

فرایند: هر روشی که با استفاده از داده‌ها یک خروجی منطقی ایجاد کند، فرایند کسب و کار نام دارد. بخش فرایند کسب و کار ممکن است محاسبات موجود در روند کسب و کار را بررسی کند، یا داده‌ها را بر اساس منطق مرتب کند، جریان داده‌ها را بر اساس قوانین کسب و کار هدایت کند ویا  از یک برچسب کوتاه برای توصیف روند اجرایی کسب وکار استفاده کند، مانند ارسال پرداخت.

ذخیره داده: پرونده‌ها یا مخازنی که اطلاعات را برای استفاده‌های بعدی مانند جدول پایگاه داده یا فرم عضویت در خود ذخیره دارند «پایگاه ذخیره داده» نامیده می‌شوند. هر فروشگاه داده یک برچسب ساده مانند «سفارشات» را دریافت می‌کند که همان پایگاه ذخیره داده کسب و کاری است.

جریان داده: مسیری که داده بین نهادهای خارجی، پردازش‌ها و ذخیره داده‌ها طی می‌کند مسیر جریان داده نام دارد. این جریان، روابط بین اجزای دیگر را به تصویر می‌کشد که با فلش نشان داده می‌شود و به طور معمول با نام داده کوتاه، مانند «جزئیات صورتحساب» برچسب گذاری می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *